برخی کتابها تغییرات جزیی داشته اند
 |
 |
 |
 |
 |
 |
دانش آموزان کلاس توجه کنند که : تمام این فایل ها در پوشه از طرف معلم 9 هم موجود است
قرآن کریم - تفسیر مختصر آیه3 سوره مائده (صفحه 107 قرآن کامل) صفحه 51 کتاب درسی قرآن پنجم
(آیه 3)- در آغاز این سوره اشاره به حلال بودن گوشت چهارپایان به استثناى آنچه بعدا خواهد آمد شده این آیه در حقیقت همان استثناهایى است که وعده داده شد، در اینجا حکم به تحریم یازده چیز شده است.
نخست مىفرماید: «مردار بر شما حرام شده است» (حُرِّمَتْ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةُ).
«و همچنین خون» (وَ الدَّمُ) «و گوشت خوک» (وَ لَحْمُ الْخِنْزِیرِ). «و حیواناتى که طبق سنت جاهلیت به نام بتها و اصولا به غیر نام خدا ذبح شوند» (وَ ما أُهِلَّ لِغَیْرِ اللَّهِ بِهِ).
«و نیز حیواناتى که خفه شده باشند حرامند» (وَ الْمُنْخَنِقَةُ).
خواه بخودى خود و یا بوسیله دام و خواه بوسیله انسان این کار انجام گردد چنانکه در زمان جاهلیت معمول بوده گاهى حیوان را در میان دو چوب یا در میان دو شاخه درخت سخت مىفشردند تا بمیرد و از گوشتش استفاده کنند «و حیواناتى که با شکنجه و ضرب، جان بسپارند و یا به بیمارى از دنیا بروند» (وَ الْمَوْقُوذَةُ).
در تفسیر قرطبى نقل شده که در میان عرب معمول بوده که بعضى از حیوانات را به خاطر بتها آنقدر مىزدند تا بمیرد و آن را یک نوع عبادت مىدانستند! «و حیواناتى که بر اثر پرت شدن از بلندى بمیرند» (وَ الْمُتَرَدِّیَةُ).
«و حیواناتى که به ضرب شاخ مرده باشند» (وَ النَّطِیحَةُ).
«و حیواناتى که بوسیله حمله درندگان کشته شوند» (وَ ما أَکَلَ السَّبُعُ).
سپس به دنبال تحریم موارد فوق مىفرماید: «اگر قبل از آن که این حیوانات جان بسپرند به آنها برسند و با آداب اسلامى آنها را سر ببرند و خون بقدر کافى از آنها بیرون بریزد، حلال خواهد بود» (إِلَّا ما ذَکَّیْتُمْ).
در زمان جاهلیت بتپرستان سنگهایى در اطراف کعبه نصب کرده بودند که شکل و صورت خاصى نداشت، آنها را «نصب» مىنامیدند در مقابل آنها قربانى مىکردند و خون قربانى را به آنها مىمالیدند، و فرق آنها با بت همان بود که بتها همواره داراى اشکال و صور خاصى بودند اما «نصب» چنین نبودند، اسلام در آیه مورد بحث این گونه گوشتها را تحریم کرده و مىگوید: «حیوانهایى که روى بتها یا در برابر آنها ذبح شوند همگى بر شما حرام است» (وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ).
روشن است که تحریم این نوع گوشت جنبه اخلاقى و معنوى دارد نه جنبه مادى و جسمانى.
نوع دیگرى از حیواناتى که تحریم آن در آیه آمده آنهاست که بصورت «بختآزمایى» ذبح و تقسیم مىگردیده و آن چنین بوده که: ده نفر با هم شرط بندى مىکردند و حیوانى را خریدارى و ذبح نموده سپس ده چوبه تیر، که روى هفت عدد از آنها عنوان «برنده» و سه عدد عنوان «بازنده» ثبت شده بود در کیسه مخصوصى مىریختند و به صورت قرعه کشى آنها را به نام یک یک از آن ده نفر بیرون مىآوردند، هفت چوبه برنده به نام هر کس مىافتاد سهمى از گوشت برمىداشت، و چیزى در برابر آن نمىپرداخت، ولى آن سه نفر که تیرهاى بازنده را دریافت داشته بودند، باید هر کدام یک سوم قیمت حیوان را بپردازند، بدون این که سهمى از گوشت داشته باشند، این چوبههاى تیر را «ازلام» مىنامیدند، اسلام خوردن این گوشتها را تحریم کرد، نه به خاطر این که اصل گوشت حرام بوده باشد، بلکه به خاطر این که جنبه قمار و بختآزمایى دارد و مىفرماید: «و (همچنین) قسمت کردن گوشت حیوان به وسیله چوبههاى تیر مخصوص بختآزمایى» بر شما حرام شده است (وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ).
روشن است که تحریم قمار و مانند آن اختصاص به گوشت حیوانات ندارد، بلکه در هر چیز انجام گیرد ممنوع است و تمام زیانهاى «فعالیتهاى حساب نشده اجتماعى» و برنامههاى خرافى در آن جمع مىباشد.
و در پایان براى تأکید بیشتر روى تحریم آنها مىفرماید: «تمام این اعمال فسق است و خروج از اطاعت پروردگار» (ذلِکُمْ فِسْقٌ).
اعتدال در استفاده از گوشت-
آنچه از مجموع بحثهاى فوق و سایر منابع اسلامى استفاده مىشود این است که روش اسلام در مورد بهرهبردارى از گوشتها- همانند سایر دستورهایش- یک روش کاملا اعتدالى است، یعنى نه همانند مردم زمان جاهلیت که از گوشت سوسمار و مردار و خون و امثال آن مىخوردند، و یا همانند بسیارى از غربیهاى امروز که حتى از خوردن گوشت خرچنگ و کرمها چشم پوشى نمىکنند، و نه مانند هندوها که مطلقا خوردن گوشت را ممنوع مىدانند، بلکه گوشت حیواناتى که داراى تغذیه پاک بوده و مورد تنفر نباشد حلال کرده و روى روشهاى افراطى و تفریطى خط بطلان کشیده و براى استفاده از گوشتها شرایطى مقرر داشته است.
بعد از بیان احکام فوق دو جمله پرمعنى در آیه مورد بحث به چشم مىخورد نخست مىگوید: «امروز کافران از دین شما مأیوس شدند بنابراین، از آنها نترسید و تنها از (مخالفت) من بترسید» (الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ دِینِکُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ).
و سپس مىگوید: «امروز دین و آیین شما را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آیین شما پذیرفتم» (الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِیناً).
آیه 176سوره نسا(درس ششم) صفحه 44 کتاب درسی
سوره مائذه آیات 1 تا3(درس ششم) صفحه 51 کتاب درسی
سوره بقره آیه 259-257(درس هفتم)صفحه 52 کتاب درسی
سوره بقره آیه 260-264 (درس هفتم) صفحه 61 کتاب درسی
برای دانلود صوت درس های قبلی در موضوعات وبلاگ قسمت قرآن ، کلیک کنید.
تعداد : 40سوال 4 گزینه ای
سوره هود54-62 (درس چهارم) صفحه 26 کتاب درسی
سوره هود آیه63-71 (درس چهارم) صفحه 35 کتاب درسی
سوره اسرا آیه 28-38(درس پنجم)صفحه 36 کتاب درسی
سوره اسرا آیه 39-49 (درس پنجم) صفحه 43 کتاب درسی
برای دانلود صوت درس های قبلی در موضوعات وبلاگ قسمت قرآن ، کلیک کنید.
دانش آموزان عزیز یکی از راههای تسلط در روان خوانی قرآن ،گوش کردن و همراهی با صوت استاد قرآن است .
صوت آیات سه درس اول آماده است . بسم الله
سوره قمر 50-55 والرحمن1-16(درس دوم)
سوره اعراف آیه 188 تا۱۹۵(درس سوم)
سوره اعراف آیه196-206(درس سوم)
قابلیت ها:
امکان جستجو در متن قرآن.
امکان دسترسی سریع به سوره ، آیه ، جزء و صفحه دلخواه.
قابلیت قرائت همزمان قرآن با 22 صوت بسیار زیبا از 19 قاری بین المللی و همچنین ترجمههای گویای فارسی و انگلیسی
امکان انتخاب 101 ترجمه قرآن از 41 زبان زنده دنیا.
مشاهده ترجمه قرآن، تنها با قرار گرفتن مکان نما بر روی آیه مورد نظر.
امکان انتخاب تعداد تکرار آیه ، سوره ، صفحه و جزء جهت حفظ قرآن.
امکان افزودن قاری (به عنوان مثال جهت شنیدن ترجمه گویای فارسی ، انگلیسی و یا هر دو بعد از قرائت هر آیه)
و بسیاری امکانات دیگر.
لطفا برای دیدن سایت روی لینک زیر کلیک کنید و به دیگران هم اطلاع رسانی کنید ( التماس دعا )
با تشکر از وب سایت تنزیل
آدرس سایت : http://tanzil.ir
برخي از مهمترين علايم وقف عبارتند از:
ـ "م": وقف لازم؛ وقف الزامياست و در صورت وصل، احتمال تغيير مفهوم جمله زياد است.
ـ "ط": وقف مطلق؛ تأكيد ميشود، وقف كنيد. چون موضوع مورد بحث، تمام شده است. (در رسمالخط عثمانطه يافت نشد)
ـ "ج": وقف جايز؛ ميتوان هم وقف و هم وصل كرد.
ـ "ز": وقف مجوَّز؛ مانند وقف جايز است؛ البته وصل آن بهتر است.
ـ "ص": وقف مرخص؛ به خاطر طولاني بودن جمله و كمبود نفس، رخصت داده ميشود تا وقف كنيد و سپس از جاي مناسب شروع به قرائت كنيد. (در رسمالخط عثمانطه وجود ندارد)
ـ "لا": وقف ممنوع؛ نبايد وقف كرد. اگر به طور اضطراري مجبور به وقف شديد، حتماً بايد برگرديد و دوباره به صورت وصل بخوانيد.
ـ "قلي": وقف، بهتر از وصل است.
ـ "صلي": وصل، بهتر از وقف است.
ـ "... ...": وقف معانقه؛ اين علامت سه نقطهاي اگر بر روي دو كلمه نزديك به هم قرار داده شود، به اين معناست كه در صورت وقف بر هر يك از آنها، بر روي ديگري نميتوان وقف كرد.( ر.ك: حليهالقرآن 1، قواعد تجويد، موسوي بلده، ص 59 و 60، سازمان تبليغات اسلامي. )
شرح علايم به كار رفته در هر نوع كتابت (عثمان طه، طاهر خوش نويس، و...) در پايان قرآن با همان كتابت نيز آمده است.